Diagnostyka cukrzycy

Podstawowym badaniem w diagnostyce cukrzycy jest pobranie próbki krwi żylnej oraz oznaczenie poziomu glikemii. Prawidłowe stężenie glukozy we krwi żylnej na czczo (8 – 12 h od ostatniego posiłku) wynosi 3,9 – 5,5 mmol/l ( 70 – 99 mg/dl).

Kryteria rozpoznania cukrzycy:
– oznaczenie stężenia glukozy w osoczu we krwi żylnej, w chwili wystąpienia objawów hiperglikemii ( wzmożone pragnienie, osłabienie, wielomocz ),

– ≥ 200 mg/dl (≥ 11,1 mmol/l) – tzw. glikemia przygodna,

-w przypadku braku występowania objawów hiperglikemii lub przy ujawnieniu się objawów i glikemii < 200 mg/dl (< 11,1 mmol/l), powinno się niezwłocznie oznaczyć 2- krotnie glikemię na czczo ( każde oznaczenie wykonać innego dnia ), jeśli w obu oznaczeniach poziom glukozy wyniesie ≥ 126 mg/dl ( ≥ 7,0 mmol/l ), wtedy jest to podstawa do rozpoznania cukrzycy,

– jeżeli jednokrotnie lub dwukrotnie pomiar glikemii na czczo ( 8 – 12 h po ostatnim posiłku) wyniesie 100 – 125 mg/dl (5,6-6,9 mmol), można podejrzewać nieprawidłową tolerancję glukozy lub cukrzycę, w tym celu należy wykonać doustny test tolerancji glukozy [8],

-OGTT (doustny test obciążenia glukozą) wykonuje się na czczo, po przespanej nocy, nie jest konieczne ograniczanie wcześniej spożytych węglowodanów, należy zachować dwugodzinną przerwę między wypiciem roztworu, zawierającego 75 g glukozy, a pobraniem próbki krwi.

Interpretacja OGTT: – < 140 mg/dl (< 7,8 mmol/l) – prawidłowa tolerancja glukozy,

-140–199 mg/dl (7,8 – 11,1 mmol/l) – nieprawidłowa tolerancja glukozy,

-≥ 200 mg/dl ( ≥11,1 mmol/l) – rozpoznana cukrzyca [2],

-u kobiet między 24. – 28. tyg, ciąży należy wykonać test obciążenia glukozą (GCT). Glikemię oznacza się po upływie 60 minut od wypicia roztworu 75 g glukozy, stężenie glukozy we krwi żylnej po obciążeniu testem powinno wynosić < 7,8 mmol/l ( 140 mg/dl).